donderdag 20 februari 2014

De andere kant


Kiev, 19 februari 2014
.

Andrey Stenin, gespecialiseerd in het vastleggen van brandhaarden, is een van de weinige persfotografen die op het Onafhankelijkheidsplein de kant van de oproerpolitie heeft gekozen. Kijk mee en huiver!



















   20 februari 2014, 09.59 uur - Verslaggevers van de Kyiv Post melden dat er al minstens 35 doden zijn. Rond het Onafhankelijkheidsplein zijn scherpschutters actief. Huilende mensen vertellen hoe ze stervenden in hun armen hebben gehouden.

  Lees hier het laatste nieuws



Foto's Andrey Stenin / RIA Novosti
.

woensdag 19 februari 2014

Kiev brandt



   'Woorden schieten tekort om te beschrijven wat er nu in Kiev gebeurt, maar het voelt als de hel. Het centrum staat in brand, zowel de barricades van de demonstranten als het Vakbondshuis dat door de politie in de fik is gezet. Achter het Onafhankelijkheidsplein staan de oproerpolitie en de ingehuurde gangsters (titoesjki) klaar om mensen die te ver afdwalen neer te schieten of in elkaar te slaan. 
   Praten over een compromis lijkt nu een zinsbegoocheling. Terwijl het dodental stijgt, lijkt er geen manier meer om de kloof tussen de president en de burgers die hij de oorlog heeft verklaard, te overbruggen. Onderhandelingen met de oppositie hebben alleen nieuwe dreigementen opgeleverd. Terwijl overheidsgebouwen worden overgenomen in het westen van het land en het geweld zich verspreidt is de enige vraag hoeveel slachtoffers er nog zullen vallen en welk Oekraïne er over zal zijn als het conflict is uitgewoed.' 

Jakub Parusinski, hoofdredacteur Kyiv Post



































Kiev, 18 - 19 februari 2014

Foto's Nikita Yurenev, Mustafa Nayem, Vladislav Sodel o.a (Googled)


vrijdag 14 februari 2014

From Kiev with Love




















Kiev, februari 2014

Foto's Sergei Chuzavkov, Vasily Fedosenko, Andriy Lukatsky, Thomas Peter, Emilio Morenatti, Efrem Lukatsky

dinsdag 28 januari 2014

Waarom de kop van Janoekovitsj moet rollen



   Vier jaar geleden is Viktor Janoekovitsj langs democratische weg aan de macht gekomen. De Oranje Revolutie had niet de vooruitgang gebracht waarop het volk zo vurig had gehoopt. Politieke verdeeldheid stortte het land in chaos, corruptie zegevierde, de economie raakte in het slop. De enigen die profiteerden waren de oligarchen. De gewone burger stond met lege handen en begon haast terug te verlangen naar de Sovjet tijd.
   Zo kon het gebeuren dat het volk opnieuw koos voor de man die beloofde een einde te maken aan de armoede en de corruptie, de oud-communist Janoekovitsj – een historische vergissing zo is gebleken, die het land alleen maar verder heeft teruggeworpen.




   Waarom eigenlijk? Wat is er mis met Janoekovitsj? Waarom trotseren honderdduizenden burgers de vrieskou om te demonstreren tegen zijn bewind? Waarom weigert de oppositie compromissen te sluiten en is men alleen tevreden met zijn aftreden en het uitschrijven van nieuwe verkiezingen?

   Daar zijn hele goede redenen voor te geven, zo meent een Oekraïense journalist aan het front, die om veiligheidsredenen zijn naam niet bekend wil maken. Hij stoort zich aan de vele onzin die over zijn land wordt geschreven door buitenlandse journalisten die niet in staat zijn de situatie te doorgronden. Daarom heeft hij een open brief geschreven, waarin hij de onrust van binnenuit beschrijft en uit de doeken doet wat er aan Janoekovitsj niet deugt, waarom hij op moet stappen. Hierbij de belangrijkste punten:

-          De afgelopen jaren heeft het regime van Janoekovitsj zich in een positie gemanoeuvreerd, waaruit geen nette ontsnapping mogelijk is – het zal dan ook ten koste van alles aan de macht willen blijven. De schaal waarop het land is beroofd en kaalgeplukt tart elke fantasie, zodat Janoekovitsj moet vrezen na zijn aftreden onmiddellijk voor het gerecht gesleept te worden;




-          Het enige antwoord dat is gegeven op het in beginsel vreedzame protest is geweld en dreiging met geweld, kortom intimidatie; het is niet effectief, maakt de protesten alleen maar feller en dus de kans op escalatie steeds groter;

-          De protesten zijn niet te stoppen. Jonge Oekraïeners kunnen niet accepteren om levenslang in een gevangenis te moeten wonen. Als de dictatuur hier zegeviert moet Europa vrezen overspoeld te worden door miljoenen vluchtelingen;




-          Televisiebeelden laten demonstranten zien met helmen en maskers op en gewapend met stokken. Laat je niet wijsmaken dat dit allemaal extremisten, provocateurs of rechts-radicalen zijn. Voor het overgrote deel zijn het gewone mensen, die geen andere mogelijkheid zien om zichzelf en hun naasten te beschermen tegen het politiegeweld. Vergeet niet, er is al met scherp geschoten en er zijn meer slachtoffers gevallen dan officieel bekend is gemaakt;




-          Als het donker wordt in Kiev, dan stropen duistere groepen in burgerkleren de straten af om jonge demonstranten op te pakken, te kidnappen en naar de bossen af te voeren, waar ze worden uitgekleed en afgetuigd – opvallend vaak artiesten, acteurs en schrijvers. Zelfs gewonde demonstranten die in een ziekenhuis belanden, worden zonder pardon meegenomen voor ondervraging op onbekende locaties;




-          Samenvattend: er worden in Oekraïne op grote schaal misdaden tegen de menselijkheid begaan waar de regering van Janoekovitsj verantwoordelijk voor is; met zo’n regering vallen geen compromissen te sluiten, die moet opstappen;

-          Wat kunnen jullie doen? Denk aan ons, aan de mensen daar op het plein en op de barricades. Vergeet niet, het Oekraïense volk verdedigt op dit moment Europese waarden als vrijheid en democratie, met gevaar voor eigen leven – we hopen dat jullie dit kunnen waarderen.





Foto's Filippov, The Atlantic, Boston Big Picture

(de open brief in zijn geheel vind je hier)




zaterdag 25 januari 2014

Een ijskoud bad



   Opstand of geen opstand, het leven gaat door – feestdagen zijn er om gevierd te worden, tradities om in ere te houden.
   Zo ook de ijskoude duik in de Dnjepr tijdens Epiphany, bij ons beter bekend als Driekoningen, de afsluiting van de kerkelijke feestdagen die in het Westen op 6 januari en in het Oosten op 19 januari wordt gevierd. Oost-Europese christenen herdenken op deze dag niet het bezoek van de Wijzen uit het Oosten, maar de doop van Jezus in de Jordaan, zijn verschijning aan de wereld als zoon van God.



Foto's Elektraua

(meer over Epiphany en de wijze waarop dit in Oekraïne wordt gevierd, vind je hier)
.