Voor wie is Poetin bang?

    ‘Of whom is Hirst afraid?’ zo luidt de ironische titel van dit werk van de Oekraïense schilder Vasyl Tsagalov dat ik in 2011 in Kyiv in het Pinchuk Art Centre voor het eerst onder ogen kreeg (en dat ik al eerder in dit blog heb getoond). Je zou het met terugwerkende kracht ook ‘Voor wie is Poetin bang?’ kunnen noemen, zo dacht ik toen ik het vandaag toevallig weer tegenkwam.

    Het werk van Tsagalov symboliseert, vaak met een knipoog, de gewelddadige geschiedenis van Oekraïne, waar het spook van de revolutie altijd rond lijkt te dwalen. Zo wordt het land verscheurd tussen aan de ene kant de hang naar vrijheid en democratie, mede ingegeven door de verlokkingen van het Westen (in de schilderijen gevisualiseerd door neerdwarrelende dollarbiljetten) en aan de andere kant de Russische tirannie die de revolutionaire geest weer in de fles wil krijgen, en nu met grof geweld het streven naar vrijheid de kop in probeert te drukken.

Vasyl Tsagalov - Spectre of Revolution

.

(zie ook: 'Angst heeft vele ogen')

.

Straatkunst tegen oorlog

Arte Vilu (Berlin)

.

? (Barcelona)

.

Anopsy (Amsterdam)

.

ChemiS (Praag)

.

Christian Guerny (Paris)

.

Laika (Rome)

.

Lightrocket? (London)

.

Lorenzo Quinn (Venezia)

.

Maximiliano Bagnasco (Buenos Aires)

.

Seth Globepainter (?)

.

Twist (Gdansk)

.

? (Warsawa)

.

Aziz al Asmar (Idlib)

.

Stanislav Belovski (Sofia)

.

Mydogsighs (Cardiff)

maart-april 2022

(Googled)

.

Kunst in oorlogstijd

 

Een beeld van de Terminator gemaakt van auto-onderdelen bij een controlepost in Kyiv 

(AP, 25 maart 2022)

.

De muren van Kiev

   In veel grote steden worden muren waar het maar even kan, versierd met teksten en tekeningen. Kiev vormt daarop geen uitzondering – ook hier is veel graffiti te vinden, variërend van schreeuwerige tags tot fijnzinnige schilderingen.

   Veel mensen ergeren zich er aan, zien het als een teken aan de wand, een teken van verloedering. Dat blijkt ook uit onderzoek. Het schijnt dat men zich onveiliger voelt in buurten waar veel graffiti is. Mensen zijn ook sneller geneigd om daar zelf troep op straat achter te laten, wat het gevoel van onveiligheid nog versterkt.

   Autoriteiten doen er dan ook alles aan om graffiti uit het straatbeeld te bannen, beschouwen het als een vorm van vandalisme en stellen het als zodanig strafbaar. Als doekje voor het bloeden worden er enkele plekken aangewezen waar het min of meer wordt getolereerd, waar alternatievelingen hun creatieve lusten mogen botvieren.

   Zo proberen de autoriteiten graffiti in te kaderen en van zijn anarchistische trekjes te beroven. Dan wordt het als kunstvorm acceptabel, kan er een lijst om en zelfs in een museum worden gehangen.

   Toch blijft echte graffiti op de meest onverwachte plekken in een stad opduiken, als een hardnekkig onkruid, dat nauwelijks valt te bestrijden en dat is misschien maar goed ook.

   Zelf mag ik het graag zien, deze spontane uitbarstingen van creativiteit. Het geeft je een idee van wat er zoal leeft onder de oppervlakte, wat er borrelt en bruist achter de muren van een stad. 

Kiev 2011

.

GogolFest 2012

    Eind september vond in Kiev het GogolFest plaats, het belangrijkste multi-disciplinaire kunstevenement in Oekraïne. De locatie was een wat afgelegen industrieterrein, maar dat kon gelukkig niet verhinderen dat ook dit jaar vele kunstliefhebbers de weg naar het festival wisten te vinden.

    De afgelopen maanden had de organisatie er alles gedaan om een verlaten fabriek om te toveren tot een kunstpaleis met tentoonstellingsruimtes, een concertzaal, een bioscoop en een theater.

    

   Hoogtepunten van het festival waren o.a. de vertoning van ‘Aarde’, een stomme zwart-wit film uit de jaren dertig van Oleksandr Dovzhenko ondersteund door muziek van de ‘etno-chaos’ band Dakha Brakha, een pianoconcert van Margaret Leng Tan met composities van John Cage en de presentatie van het kunstproject ‘Neofolk’, een selectie van werken van moderne Oekraïense beeldende kunstenaars.

 Foto’s Roman Grabezhov, Kyiv Post

.

      

Art Biënnale 'Arsenale 2012'

   Niet alleen voetbalfans kunnen deze maand in Kiev hun hart ophalen, ook voor kunstminnaars valt er veel te genieten - zeker met de komst van de Art Biënnale, die een interessante staalkaart biedt van wat er op het moment in de hedendaagse kunst valt te beleven.

   Een groot aantal internationaal toonaangevende kunstenaars is uitgenodigd om een proeve van kunnen te presenteren – het levert een bont palet aan materialen en stijlen.

   Een opvallende trend in de laatste decennia is het toenemende belang van de ruimte waarin kunstwerken ten toon worden gesteld. Een extreem voorbeeld daarvan is het Guggenheim Museum in Bilbao waar het eigenzinnige karakter van het bouwwerk de kunstcollectie die het herbergt zelfs dreigt te overschaduwen.

   Zo gezien is moderne kunst niet langer het zoeken naar zuivere schoonheid binnen de lijst van het werk, maar eerder een totale beleving van de wisselwerking tussen kunstwerk en omgeving, tussen binnen en buiten.

   Daar kan nog een derde element aan toegevoegd worden: de toeschouwer. Zo heeft de fotograaf de mogelijkheid om uit het samenspel van deze drie ingrediënten nieuwe perspectieven te openen, nieuwe beelden te scheppen.

   Dit alles lijkt de fotograaf Alexander Cheban goed te hebben begrepen. Zijn fotoreportage levert fascinerende beelden op, die niet alleen de rijkdom en veelzijdigheid van kunst illustreren, maar ook de interactie tussen kunstwerk, architectonische ruimte en toeschouwers weerspiegelen – Kunst!

 .

Art Biënnale 'Arsenale 2012'

.

Foto's Alexander Cheban

.