Kiev Disconnected: femen2013

Posts tonen met het label femen2013. Alle posts tonen

dinsdag 3 december 2013

De dagen van Janoekovitsj lijken geteld

Kiev, 1 december 2013

Er heerst een haast bovenaardse stilte aan de poort van het Lavra klooster. Bijna geen mens te bekennen - alleen een oude vrouw, waarschijnlijk op weg naar een schietgebedje.
Plots verschijnt daar een jonge, schaars geklede vrouw met een sikkel in de hand. Wie of wat moet dit in hemelsnaam voorstellen? Een onheilsprofetes, een wraakengel? ‘Dictatuur moet sterven’, zo valt op haar naakte bovenlichaam te lezen. De ogen staan vastberaden in de koolzwarte kassen. Ze lijkt bereid het vonnis eigenhandig te voltrekken.

De activiste bij het Lavra vormt een eenzame vingerwijzing naar het massale oproer in het centrum van Kiev. Daar heeft zich een menigte van naar schatting driehonderdduizend mensen verzameld rondom de Maidan, het Plein van de Onafhankelijkheid, om van daar uit het stadhuis te gaan bezetten en de parlementsgebouwen te omsingelen.

President Janoekovitsj heeft zich de volkswoede op de hals gehaald om het hem aangereikte handelsverdrag met Europa niet te onderteken. Zonder twijfel is hij zwaar onder druk gezet door het Kremlin, heeft Poetin gedreigd om Oekraïne financieel te ruïneren mocht Janoekovitsj het in zijn bolle hoofd halen om toenadering te zoeken tot de EU.

Daar hebben de mensen in Kiev geen boodschap aan. Ze voelen zich Europeanen en zijn het meer dan zat dat hun president zich als het schoothondje van Poetin laat misbruiken. Ze eisen zijn aftreden, nieuwe verkiezingen.

Zo lijken de dagen van Janoekovitsj geteld, maar vergis je niet. Hij heeft al eerder getoond over meerdere politieke levens te beschikken. Veel etnische Russen die in Oekraïne leven, steunen hem nog altijd en ook de oppositie die nu een front vormt, is als het er op aankomt hopeloos verdeeld, zo is eerder gebleken.

Parijs, 1 december 2013

Terug naar FEMEN, niet naar de eenzame activiste bij het Lavra, maar naar de Franse hoofdstad, waar de harde kern van de Oekraïense vrouwenbeweging is neergestreken. De tijd lijkt aangebroken om wraak te nemen voor de repressie in eigen land. Voor de Oekraïense ambassade ontbloten de vrouwen de borsten en laten de slipjes zakken om met satanisch genoegen over het portret van de gehate dictator te pissen.

Foto's Femen, Google

dinsdag 9 april 2013

Go to hell, dictator!

Hannover, 8 april 2013

Opnieuw is FEMEN er in geslaagd een politieke gebeurtenis een onverwachte wending te geven. Dit keer moest de ontmoeting tussen Poetin en Merkel er aan geloven. Groot was de verbazing op de gezichten van de hoogwaardigheidsbekleders toen ze de topless activisten op zich af zagen stormen, Poetin quasi-geamuseerd en Merkel zichtbaar geërgerd. ‘Go to hell, dictator!’ schreeuwden de vrouwen – ai, dat moet toch pijnlijk zijn.

Opmerkelijk dat FEMEN toch weer door het netwerk van de beveiliging heen wist te breken. De gezichten van Sasha en Oksana, twee Oekraïense strijdsters van het eerste uur, mogen zo langzamerhand wel bekend zijn. Zitten die agenten te slapen of zijn de activisten zo slim?

Het bezoek van Poetin aan Duitsland en Nederland, Rusland’s grootste handelspartners in Europa komt op een gevoelig moment. Er is vanuit het Westen veel kritiek op Rusland vanwege nieuwe wetgeving die voorlichting over homoseksualiteit verbiedt en de golf van inspecties waar niet-gouvernementele organisaties (NGO) aan onderworpen worden. Tel daarbij op de naar fraude riekende herverkiezing, de gevangenzetting van oppositieleden en demonstranten, de verbanning van leden van de punkband Pussy Riot naar een strafkamp…

Kortom, vele redenen om te protesteren tegen de komst van de kleine dictator en dat werd gelukkig dan ook gedaan, niet alleen door FEMEN in Hannover, maar ook in Amsterdam door met name Amnesty International en de homobeweging.

Premier Rutte had het Parlement toegezegd een hartig woordje met Poetin over deze netelige kwesties te voeren, maar het heeft er alle schijn van dat hij zich heeft laten afblaffen. Zoals zo vaak wint in de Nederlandse politiek de kruidenier het van de dominee.

En Merkel? Zij leek wel heel erg in haar nopjes met het bezoek van de voormalig KGB agent. Toch heeft ook Merkel de kwetsbare positie van de NGO’s aan de orde gesteld en benadrukt dat deze alleen kunnen functioneren als medewerkers in vrijheid en zonder angst hun werk kunnen doen.

Poetin kon haar geruststellen. Volgens hem is er niets aan de hand, is het onderzoek naar de NGO’s niet bedoeld om deze te verbieden, maar slechts om de geldstromen in kaart te brengen.

‘Ik heb niet gehoord wat ze schreeuwden, ik heb niet eens kunnen zien of ze blond, brunette of hazelnootkleurig waren,’ grapte Poetin over het optreden van FEMEN. Ook zei hij van de voorstelling te hebben genoten en dat deze had bijgedragen tot de promotie van de autobeurs.

Maak dat de kat wijs! Het kan haast niet anders dan dat Poetin zich diep beledigd voelt. Het is ook niet de eerste keer dat hij door de vrouwen van FEMEN in zijn hemd wordt gezet.

Topless protest tegen Poetin - oktober 2010

Uit de kleren voor Poetin - oktober 2010

Verlos ons van de koning in het Kremlin - december 2011

Strijd om de stem van Poetin - maart 2012

Free Pussy Riot - augustus 2012

Poetin zint op wraak. Er zijn naar aanleiding van de actie in Hannover niet minder dan vier rechtszaken tegen FEMEN geopend, waaronder de publieke belediging van een bevriend staatshoofd. De vier activisten zijn gearresteerd en moeten het stellen zonder telefoonverbinding.

In de ogen van FEMEN is er in een democratisch Duitsland geen plaats voor vriendschap met een dictatoriaal Rusland, dat de mensenrechten aan zijn laars lapt. Daarbij heeft ze met haar actie de Duitse wet niet overtreden, maar valt deze onder de vrijheid van meningsuiting.

FEMEN laat zich niet de mond snoeren en roept het Russische volk op om eensgezind uit 150 miljoen kelen te schreeuwen: ‘Fuck dictator! Go to hell!’

(Foto's FEMEN o.a.)

maandag 25 maart 2013

Knokken in het parlement (en daarbuiten)

Kiev, 21 maart 2013

Vorige week was het weer ouderwets raak – een knokpartij in het parlement. Niet voor het eerst gingen partijen met elkaar op de vuist naar aanleiding van een wetsvoorstel waarin het Russisch een officiële taal wordt in regio’s waar veel etnische Russen wonen.

Het is meer dan een taalstrijd. Oppositiepartijen, waaronder die van de nog altijd in gevangenis bivakkerende Julia Timosjenko, vrezen dat met de erkenning van de Russische taal Oekraïne nog nadrukkelijker binnen de invloedsfeer van het Kremlin komt te liggen en zo een bedreiging gaat vormen voor de Oekraïense soevereiniteit.

De ruzie van afgelopen week ontstond nadat de fractievoorzitter van de partij van zittend president Janoekovitsj het woord had genomen, in het Russisch wel te verstaan. Dit was tegen het zere been van de Oekraïense nationalisten, die luidkeels ‘Spreek Oekraïens!’ begonnen te roepen. Nadat partijen elkaar wederzijds voor ‘fascist’ hadden uitgemaakt, sloeg de vlam in de pan.

Je kunt dit soort beelden vermakelijk vinden, maar eigenlijk is het een beschamende vertoning. Als dit de enige manier is waarmee Oekraïne in het Westen de kranten en televisiejournaals weet te halen…

Er is meer om voor te vechten! Niet alleen in het parlement ook daarbuiten wordt geknokt – door andere partijen en met een andere inzet...

En tenslotte is Oekraïne nog verwikkeld in een strijd tegen de elementen, het barre winterweer. Door hevige sneeuwstormen is in Kiev gisteren zelfs de noodtoestand uitgeroepen…