donderdag 16 juni 2011

De kinderen van Bratkov



   De Oekraïense fotograaf Sergei Bratkov is niet alleen bekend van de controversiële expositie ‘Oekraïne’, vorig jaar in het Pinchuk Art Centre van Kiev, waarover ik gisteren zijdelings berichtte. Integendeel, sinds de opening van ijzeren gordijn is Bratkov zonder twijfel een van de meest toonaangevende fotografen van zijn land.

   Het werk van de in 1960 geboren Bratkov is sterk beïnvloed door de plaats waar hij opgroeide, de industriestad Charkov, die in de zestiger jaren al een underground beweging kende, genaamd Vremia. Deze kring van fotografen getuigde van een radicaal realisme, dat zowel haaks stond op het sovjet idealisme, als ook op de gestileerde beeldtaal van het Westen.
   Vanuit deze beweging ontwikkelde Bratkov zijn eigen stijl, waarbij hij zich liet inspireren door de beelden uit zijn directe omgeving, de armoede en ellende die hij op straat tegenkwam en zich bij uitstek liet registreren in portretten van dronkaards en prostituees.

   Kenmerkend voor zijn stijl zijn vooral ook de portretten van dakloze, lijmsnuivende en sigaretten rokende kinderen - zonder enscenering in hun eigen omgeving geschoten. Gespeend van elke vorm van moralisme en vals sentiment bewaren de beelden een zuiver documentair karakter. Door de directheid waarmee ze de kijker aanspreken, maken ze des te meer indruk.











   Foto’s van Sergei Bratkov uit de serie ‘Kinderen’  
.

woensdag 15 juni 2011

Naaktrecreatie aan de Dnjepr


Kiev - Hydropark, voorjaar 2011


   Zodra in Kiev de winter ten einde loopt, gaan de bontjassen uit en komen de korte rokjes tevoorschijn. Al snel daarna, terwijl de ijsschotsen nog in de Dnjepr drijven, melden de eerste liefhebbers zich op de strandjes om zich over te geven aan de lentezonnestralen en een duik te nemen in het nog koude en helaas ook sterk vervuilde rivierwater.

   De vele strandjes bieden elk wat wils – kiosken, eettentjes, speeltoestellen – er zijn druk bezochte familiestranden, maar ook enkele wat rustiger gelegen naakstrandjes. Deze vormen niet alleen de favoriete plek voor ultieme zonaanbidders en waternimfen, maar ook voor fotografen die al dan niet stiekem het argeloos getoonde bloot op de gevoelige plaat proberen vast te leggen.




   Ook beroepsfotografen wagen zich op dit terrein. Sergei Bratkov schopte het met zijn foto’s zelfs tot een expositie in het Pinchuk Art Centre, het museum voor moderne kunst in Kiev.




      De meningen over dit soort zinnenprikkelende voorstellingen zijn sterk verdeeld. Oordeelt u zelf maar aan de hand van de volgende anonieme amateurfoto’s die de vorige zomer op de strandjes aan de Dnejpr (onder het wakend oog van Rodina Mat) geschoten zijn - onschuldig bloot of onbeschaamd naakt, mooi of vulgair, kunst of pornografie?








   Hoe het ook zij, de expositie Oekraïne van Sergei Bratkov was in ieder geval tegen het zere been van de vrouwenbeweging FEMEN die destijds onmiddellijk in actie kwam om tegen het vrouwonvriendelijke en vooroordelen bevestigende karakter van de tentoonstelling te protesteren – Oekraïne is geen bordeel!




   Het Pinchuk Art Centre heeft overigens heel wat meer te bieden dan controversiële naaktfoto’s. Het museum biedt plaats aan een indrukwekkende en inspirerende verzameling hedendaagse beeldende kunst, fotografie en video-installaties, waar Nederlandse musea – voor zover ze niet wegens verbouwing gesloten zijn – een puntje aan kunnen zuigen.
   Waarom laat je daar dan niet wat van zien in plaats van het tonen van dubieus naakt, zo vraagt u zich misschien nu af? Goede vraag!


dinsdag 14 juni 2011

Moederliefde


Kiev - Hydropark, zomer 2010
.

UPDATE, december 2022:

'Moederliefde' heet het boek dat deze vrouw aan het lezen is. Ze lijkt er zo in op te gaan dat ze niet in de gaten lijkt te hebben dat ze in al haar naaktheid op de gevoelige plaat wordt vastgelegd. Het boek is geschreven door de Russische psycholoog Anatoly Nekrasov, was bij verschijnen spraakmakend en is veelvuldig herdrukt. Op internet vond ik de volgende recensie, die ik zo vrij ben geweest hier te vertalen:

Een groot aantal werken en artikelen is gewijd aan het probleem van het opvoeden van kinderen vandaag. Tot op zekere hoogte wordt de moderne samenleving gekenmerkt door de "kindercultus", waarmee verschillende auteurs periodiek in conflict komen. Onder hen is de psycholoog Nekrasov: moederliefde is volgens hem een ​​overgewaardeerd gevoel en in ieder geval in staat om niet alleen voordeel en liefde te brengen, maar ook schade.

Is het moederschap zo heilig?
In het eerste deel van het boek "Motherly Love" praat Nekrasov over het moederschap en zijn sociale "reputatie". De auteur stelt dat de "heiligheid" van dit gevoel sinds de 13e eeuw ons voortdurend is ingeprent, en de christelijke religie ondersteunt deze houding volledig (bevestiging hiervan is het beeld van de Moeder Gods).
Ondertussen vertonen veel moeders een bezitterige, egoïstische en zelfs perverse houding ten opzichte van hun kinderen. Ze worden het belangrijkste in het leven van een ouder, 'het enige licht in het raam', de belangrijkste betekenis van het bestaan ​​- zo'n houding verlamt het menselijk lot veel meer dan een gebrek aan moederlijke genegenheid.

Man en vrouw
Dit gebeurt ten koste van de relatie in een paar: de man en vader wordt naar de achtergrond verbannen, speelt geen rol meer van betekenis in het leven van het gezin, als gevolg daarvan begint hij zich verwaarloosd te voelen, vindt een andere vrouw of raakt aan de drank. De schuld van deze stand van zaken is de moederlijke liefde die eeuwenlang is bezongen. 
Nekrasov merkt op dat na de geboorte van een kind de relatie tussen man en vrouw bijna altijd verslechtert. Onder invloed van het publiek en haar eigen instincten zet een vrouw het kind op de eerste plaats, er wordt maximale aandacht en zorg aan hem besteed, en ondertussen wordt buitensporige moederliefde de oorzaak van veel levensproblemen, ziektes en zelfs de dood. 

Destructieve ouderliefde
Als voorbeeld schetst Nekrasov de volgende situatie: een gewoon doorsnee gezin, de moeder is een wilskrachtige, karakteristieke vrouw, de vader verwent haar met alles. Ze voorzien, verwennen en beschermen hun enige zoon op alle mogelijke manieren: ze geven hem een ​​auto, sturen hem naar de universiteit.
Op een gegeven moment vraagt ​​hij om een ​​meer prestigieuze auto - en zijn moeder sluit een lening af om een ​​nieuwe BMW te kopen. De auto crasht bij een informele race, waarbij de jonge man omkomt. De moeder leeft met een schuldgevoel en wordt bovendien gedwongen de lening af te betalen voor de reeds vernielde auto, die de dood van haar enige kind veroorzaakte.

Het recept voor succes
Volgens Anatoly Nekrasov is er een tegengif voor deze stand van zaken. Moederliefde mag de ontwikkeling van relaties in een paar niet belemmeren: het doel van elke vrouw is om zich spiritueel te ontwikkelen en haar eigen "ruimte van liefde" te creëren. Daarin staan ​​de gevoelens tussen een man en een vrouw centraal. Men zou hierop moeten voortbouwen en meer tijd aan haar man moeten besteden. Dan zal hij niet drinken en aan de zijkant lopen, maar zijn creatieve potentieel realiseren en op zijn beurt zijn vrouw helpen haar vrouwelijkheid volledig te onthullen. Dit is in feite de belangrijkste taak van een vrouw.

Psychologische geboorte
Het tweede deel van het boek is gewijd aan de zogenaamde psychologische geboorte. De auteur stelt dat veel mensen, zelfs op hoge leeftijd, in de "baarmoeder" van hun moeder leven, zo niet tot het einde van hun dagen, dan wel tot zeer hoge leeftijd. De wereld probeert de situatie recht te zetten, gebruikmakend van reeds bekende methoden, en de ketenen van moederliefde te verbreken. Nekrasov zegt dat de wereld 'de moeder wegneemt', dat wil zeggen, ze sterft. Maar zelfs haar dood brengt haar zoon niet altijd bevrijding: soms is de genegenheid zo groot dat hij een idool voor zichzelf creëert en letterlijk bidt voor de overleden ouder.

Nekrasov wijst erop dat een moeder een ziekte kan gebruiken om de macht over haar kind te behouden. Een stervende ouder houdt haar kind dicht bij zich, waardoor het haar eigen leven niet meer kan leiden. Op dit punt kan de lezer geschokt zijn door de slechtheid van het gevoel waar Anatoly Nekrasov over spreekt. Moederliefde verandert in zijn interpretatie in een middel om koste wat het kost haar eigen kinderen kwaad te doen.

Hoe middelen correct toe te wijzen
In het volgende hoofdstuk van het boek wordt een hiërarchie van waarden opgebouwd, terwijl wordt betoogd dat er geen goede en foute systemen zijn, maar systemen die werken en die niet werken. Een effectieve hiërarchie voor de meeste mensen met een gemiddeld bewustzijn is als volgt:
    - de persoonlijkheid zelf - zijn interesses, vrije creatieve groei, de onthulling van talent, enz.;
    - relatie in een paar, dwz de creatie van de reeds genoemde "ruimte van liefde";
    - kinderen zouden alleen op het derde niveau moeten zijn;
    - ouders, relaties met wie ook heel belangrijk zijn;
    - sociale contacten: werk, vrienden, etc.

Elke disharmonie is beladen met tal van problemen. In het derde hoofdstuk van het boek "Maternal Love" zegt Nekrasov afzonderlijk en veel dat de moderne mens te veel aandacht besteedt aan werk en geld verdienen. En ondertussen zul je bij het opbouwen van de juiste hiërarchie van je leven zeker bestaansmiddelen vinden - en niet dankzij slaafse hersenloze arbeid, maar vanwege de onthulling van het talent dat in elke persoon zit.

Het belang van de relatie van kinderen met hun ouders
Het vierde en vijfde hoofdstuk van het boek zijn gewijd aan de kindertijd en relaties met voorouders: de psycholoog schrijft veel over de ontoelaatbaarheid van grieven tegen ouders, het proces van het opbouwen van normale relaties met hen, vooral met de vader, die onterecht werd "weggeduwd". " tijdens de kindertijd en adolescentie - een gebrek aan mannelijke energie veroorzaakt mislukkingen in het persoonlijke leven, vooral bij meisjes. Hij praat ook over hoe belangrijk het is om oudere ouders op het "ware pad" te brengen, om te laten zien hoe belangrijk de relatie tussen hen is, enz.

Volwassenheid concept
Het laatste hoofdstuk van het boek is bijna volledig gewijd aan het belangrijke concept van menselijke volwassenheid. Er wordt gezegd dat tegen de tijd dat een harmonieus persoon met pensioen gaat, een niet zo wijdverspreide leeftijdscrisis te verwachten is, maar integendeel, de rol van een gezinsoudste. De wijsheid die in de loop der jaren is opgedaan, moet niet alleen voor zichzelf worden gebruikt, maar ook voor het nageslacht. Er wordt bijvoorbeeld beweerd dat de rol van grootouders bij het opvoeden van kleinkinderen doorslaggevend moet zijn, aangezien dit een bezigheid voor volwassen mensen is en volwassenheid in de regel niet voor de veertig plaatsvindt.

Er wordt een plaats gegeven aan de redenering over de noodzaak om de lichamelijke gezondheid in stand te houden. In dit opzicht wordt een grote rol weggelegd voor seksuele activiteit, evenals de juiste verdeling van liefde en de opbouw van een optimaal systeem van levenswaarden.

Reacties van het lezerspubliek
Strikt genomen is "Mother's Love", waarvan een korte samenvatting in meerdere paragrafen zou kunnen passen, een specifiek werk en kan het nauwelijks als wetenschappelijk worden beschouwd. Recensies van het boek hangen sterk af van hoe positief de lezer is over esoterie en of hij het gepast vindt om de traditionele psychologie ermee te verdunnen. Het publiek, geneigd de mening van de auteur te delen, reageerde met bewondering op het werk. De beoordelingen zeggen veel over hoe gelijk Anatoly Nekrasov heeft. "Mother's Love", waarvan recensies meestal door vrouwen worden achtergelaten (meer dan 80%), wordt erkend als een ongetwijfeld nuttig boek. Sommigen aarzelden niet om het advies van de auteur op te volgen en beweren dat ze het resultaat onmiddellijk kregen: zowel de relaties als de gezondheidstoestand van alle gezinsleden verbeterden.

Een volgende groep lezers kan worden omschreven als gereserveerd maar goedkeurend. Ze merken op dat het algemene idee correct is en zijn het eens met de voorgestelde hiërarchie van waarden. Onder de tekortkomingen van het boek zijn de langdradigheid, een grote hoeveelheid "water", evenals argumenten die niet direct verband houden met het onderwerp van het boek over ouderdom, de zin van het leven, enz., waarmee het werk "Mother's Love " loopt af. Nekrasov is, zoals lezers opmerken, zeer categorisch in zijn oordelen over de aard van homoseksualiteit, de oorzaken van ziekten, en ook in vele andere aspecten.

Harde kritiek
De derde categorie lezers was nogal sceptisch over het werk. Recensies in deze groep variëren van boos tot minachtend. Ze schrijven dat de auteur redelijke ideeën ontleende aan de 'normale' psychologie, waarin het bestudeerde onderwerp hyperbescherming wordt genoemd, en deze verwaterde met lange argumenten over harmonie, vrijheid, persoonlijkheidsontwikkeling en andere zaken zonder details.

Het boek kreeg lovende kritieken, voornamelijk van het schone geslacht. Dit is niet verwonderlijk, omdat hij de vrouw verklaarde als de hoofdschuldige van alle menselijke problemen in het werk. Ze is niet alleen verantwoordelijk voor het lot van haar kinderen, maar ook voor het lot van de hele wereld. De mannen in het werk (zowel echtgenoten als zonen) spelen meestal de rol van slachtoffer. In de ogen van sommige lezers verraadt zo'n ongelijkheid de auteur als een persoonlijkheid die tot op zekere hoogte infantiel is en ver verwijderd van de harmonie die hij zelf predikt.

Afzonderlijk moet worden opgemerkt dat er geen enkele recensie is gevonden waarin de lezer de geldigheid van de bewering dat buitensporige liefde voor kinderen slecht is, zou betwisten. Maar volgens de auteur zelf is het probleem diep en grootschalig. Of de auteur heeft dit deel van het publiek niet bereikt, of hij gaat liever niet in discussie over dit onderwerp.

Bron: https://thestrip.ru/en/dnevnojj/nekrasov-materinskaya-lyubov-i-dr-ego-proizvedeniya-anatolii/

zaterdag 11 juni 2011

Rode kaart voor Euro 2012


Kiev, 8 juni 2011

   Het aftellen is begonnen – over precies een jaar zal de aftrap voor Euro 2012 gegeven worden. Om dit heuglijke feit te vieren had de organisatie van het voetbalevenement iets aardigs bedacht: de feestelijke onthulling van een klok waarop precies staat aangegeven hoeveel dagen, uren, minuten en secondes het nog duurt voordat het balletje in Kiev gaat rollen.




   Niet iedereen verheugt zich op het naderende voetbalfeest. Tijdens de officiële plechtigheid op Kreschatyk, de brede winkelboulevard in het centrum van de stad, kwam uit het publiek een scheidsrechter met een even ongebruikelijk als gewaagd tenue naar voren om op de fluit te blazen en de organisatie de rode kaart voor te houden.





  
   Met deze soloactie wil de vrouwenbeweging FEMEN haar vrees uiten voor de komst van naar verwachting 200.000 voetbalsupporters - het zal de toch al welig tierende prostitutie in het land alleen maar aanwakkeren.
   FEMEN roept de regering en de organisatie op alle mogelijke maatregelen te treffen om de schadelijke neveneffecten in te perken, om Oekraïne tijdens Euro 2012 niet te laten verworden tot een Euro Bordeel – door niet de prostituees, maar de klanten en vooral de industrie erachter te criminaliseren, door ontwikkeling van een internationale lijst van zedendelinquenten, die zo aan de grens kunnen worden tegengehouden en door voorlichting over m.n. de risico’s op besmetting met HIV.

   Anders telt de klok niet alleen af naar de aftrap van een voetbalfeestje, maar ook naar het begin van een humanitaire ramp. 




   De voortekenen zijn helaas niet al te gunstig – de organisatie toont in ieder geval weinig respect voor de vrouwelijke arbiter.
   

    
   Bronnen: Femen LiveJournal, Delfi Daily
.

vrijdag 10 juni 2011

Toneelstuk voor twee beulen en een konijn


   Kiev, 9 juni 2011

   Voor de poort van het gerechtshof in Kiev is gisterenmiddag door de vrouwenbeweging FEMEN een merkwaardige klucht opgevoerd. De rollen waren toebedeeld aan twee schaars geklede beulen en een konijn.




   Het konijn probeert aan haar twee beulen te ontsnappen – symbolen voor de dwalende macht van de regering en de dubbele moraal van de oppositie - maar het arme konijn kan niet voorkomen dat de bijl van Vrouwe Justitia haar treft.





  
   Het toneelstukje kan gezien worden als een vingerwijzing naar het debat in het Europees Parlement over de ophanden zijnde strafzaken tegen ex-premier en huidig oppositieleider Julia Timosjenko en voormalig minister van Binnenlandse Zaken Joeri Lutsenko, die beiden wegens machtsmisbruik en verduistering van overheidsgeld vervolgd dreigen te worden.
   De oppositie op haar beurt beschuldigt de regering van welbewuste pogingen om de oppositie monddood te maken.
   Zo regent het beschuldigingen over en weer – typische staaltjes van de pot verwijt de ketel.

   FEMEN wil met deze actie haar minachting uiten ten aanzien van het slechte politieke toneelspel dat regering en oppositie samen opvoeren – een schimmig steekspel, dat de aandacht van de echte problemen afleidt en waar de gewone burger de dupe van wordt.
   Het valt alleen maar te hopen dat beide monsters elkaar zo in de haren vliegen, dat ze elkaar vermorzelen en zo de weg vrijmaken voor een nieuwe politieke elite.

   Toen de voorstelling al afgelopen was, verscheen de politie ten tonele. Ze konden het schouwspel dat ze aantroffen niet waarderen, hadden er natuurlijk de pest in dat ze in feite te laat waren en de voorstelling gemist hadden.
   





 Opvallend genoeg werden de beide beulen uit wraak opgepakt en afgevoerd naar het bureau, maar wist het konijn zich met steun van het publiek aan de sterke arm van de politie te ontworstelen.




   Laten we hopen dat het in het echte leven net zo zal gaan. Dan kent de politieke klucht die de laatste jaren wordt opgevoerd, toch nog een goed einde. 
     


   Bronnen: Femen LiveJournal, Delfi Daily, Kyiv Post


woensdag 8 juni 2011

Naakte lichamen tegen kale muren




Kiev, 2 juni 2011 – ‘Proletariërs aller landen, uitkleden!’

   De vrouwenbeweging FEMEN verklaart zich solidair met alle kopers van nieuwbouwwoningen in de inmiddels beruchte ‘troeschinski’-torens, die al enkele jaren vergeefs wachten op het gereedkomen van hun huizen.
  
   De bezitters van tot nog toe niets meer dan kale muren voelen zich bedrogen en financieel uitgekleed.
  ‘Al zes jaar kijk ik naar mijn nieuwe woning, zie het alleen maar afbrokkelen en daarmee mijn hoop op een eigen huis uiteenvallen,’ zegt Daria Deneberg, een gedupeerde, jonge moeder.

   FEMEN roept vrijwilligers op die niet bang zijn uit de kleren te gaan om maatschappelijke problemen op te lossen, om gezamenlijk het gereedschap op te pakken en aan de slag te gaan -
om net zo lang naakt tegen de achtergrond van alle kale muren te bivakkeren, dat de Oekraïense regering zich gedwongen voelt de beloftes voor de realisatie van nieuwbouwprojecten waar te maken en noodlijdende bouwbedrijven in staat stelt de stilgelegde werkzaamheden te hervatten en te voltooien.








   Het is de vraag of de regering zich door deze actie in zijn hemd voelt staan en eindelijk in beweging komt of het stiekem als aanmoediging beschouwt om niets te blijven doen. De tijd zal het leren.



 Bron: Femen LiveJournal


.

dinsdag 7 juni 2011

Baby te koop


   In de aanbieding: ongeboren baby - jongen of meisje nu extra voordelig – verwachte leverdatum: over ca. 4 weken
.
   Met deze soloactie protesteert de vrouwenbeweging FEMEN tegen de misdadige praktijken rondom het draagmoederschap in een economisch onderontwikkeld land als Oekraïne. Maffiabendes spelen handig in op de onwetendheid en wanhoop van arme vrouwen, strijken via hun dikke buiken miljoenen op bij de vervulling van kinderwensen uit rijke westerse landen.
.




   FEMEN roept alle verantwoordelijke instanties op om de krachten te bundelen om zo een einde te kunnen maken aan de onmenselijke handel in kinderen, deze verwerpelijke vorm van uitbuiting van vrouwen.

.

Foto’s van Jaroslav Debyli en Inna Sokolovskaya (Femen LJ, Delfi Daily)
.